Het nieuws en de liefde
Geschreven door Esther Reinders
NIEUWSINZICHT een holistische visie op nieuws
Het nieuws en liefde; het lijken haast twee woorden met tegenovergestelde betekenis. De nieuwsselectie en berichtgeving lijken steeds negatiever, zwarter, zwaarder en heftiger te worden. Op deze manier is het gewoon een gevaar voor de volksgezondheid! Het zou de mens goed doen om het nieuws meer te mijden. Wees eens lief voor jezelf en probeer het nieuws eens expres te missen.
Goed nieuws is geen nieuws
Ik wil mijzelf en de lezers van dit artikel eigenlijk liever niet belasten met een opsomming van de erge dingen die er in de wereld gebeuren en hoe de nieuwsrubrieken er verslag van doen. Maar er moet een keer een tegengeluid komen tegen de zwartgallige berichtgeving die mijn verbeeldingsvermogen meestal ver te boven gaat. We zouden het haast vergeten, maar de wereld bestaat uit meer dan alleen aanslagen, oorlogen, enge ziektes, criminaliteit, seksueel misbruik en (natuur)rampen. ‘Goed nieuws is geen nieuws’, is een veel gehoorde stelling in journalistieke kringen. Hoog tijd om die stelling eens overboord te gooien!
Zinloos negatief nieuws
Drie hulpeloze kindertjes van vier, zes en negen jaar staan in gescheurde kleren op de puinhopen van de aardbeving in Chili. De camera staat op ze gericht en je ziet de wanhopige blik. De jongste huilt en de andere twee hebben de tranen in hun ogen. Ten einde raad klampen ze de verslaggever aan met de vraag of hij hen kan helpen hun vader te vinden, ze weten niet of hij nog leeft. De camera legt dit schrijnende beeld zorgvuldig vast om het vervolgens de hele wereld over te sturen.
Geen commentaar
In Almelo, aan de andere kant van de wereld, zit een hoog zwangere vrouw op de bank voor de tv met de tranen in haar ogen. Ze wil weten of de drie kindertjes geholpen worden door de verslaggever, maar het journaal is al op een volgend bericht overgegaan. De Almelose journaalkijker is diep geraakt door de pijn van deze kinderen, maar of dit verhaal een happy end heeft zal ze nooit te weten komen. Het was niet meer dan een beeld met de ontroerende hulpvraag van kinderen, verder geen commentaar.
Mail aan redactie
Verontwaardigd, geschokt en boos mailt ze de NOS-redactie. Twee dagen later krijgt ze antwoord: ‘Wij hebben de beelden ontvangen via internationale persbureaux en vonden het beeld op zich meer dan nuttig om te laten zien. Vanzelfsprekend zouden wij ook graag willen weten hoe 't met de kinderen en hun familie afloopt. Dat is vrijwel onmogelijk om te achterhalen omdat we het niet zelf gefilmd hebben.’
Pijn van een ander
Daar zat ze dan, opgezadeld met de pijn van drie hulpeloze kinderen aan de andere kant van de wereld. Is het nou echt nodig om zo’n beeld de wereld in te sturen? ‘Nuttig’ volgens de NOS-redactie. Welk nut is hiermee eigenlijk gediend? Iedereen weet dat gevolgen van een aardbeving rampzalig kunnen zijn, maar is het nuttig om kijkers zoveel mogelijk te laten meevoelen in de pijn? Je zou denken dat de nieuwsmakers je tot actie willen aanzetten, maar wat kun je beginnen zonder verdere informatie?
Verslaafd aan pijn
Het lijkt wel alsof we collectief verslaafd zijn aan pijn en ellende. De dealers van deze verslavende ‘drug’ zijn de nieuwsmakers. Zelf zijn ze vermoedelijk het meest verslaafd, want zij selecteren het nieuws en zien blijkbaar het positieve over het hoofd. Zij bepalen hoe het nieuws gebracht wordt en de kijker slikt het voor zoete koek.
Collectief slachtoffer
Negatief nieuws hoeven we niet te negeren, het gaat erom hoe het gebracht wordt. Negen van de tien keer hebben we aan een simpele mededeling genoeg. Wie is er bij gebaat dat de kijker zich collectief surrogaat slachtoffer voelt na het zien van een somber sfeerverslag met akelige beelden? Uitgaande van het holistische principe dat alles en iedereen met elkaar verbonden is, is het wellicht niet handig dat er een collectieve rouwstemming of ander negatief gevoel wordt gecreëerd. De mede wereldburger in nood zou er meer bij gebaat zijn als de kijker wordt gestimuleerd te steunen, al is het alleen maar mentaal. Wat hebben de slachtoffers van welk leed dan ook er aan dat de hele wereld in dezelfde rol gaat zitten? Ze hebben er meer aan als de rest van de wereld positief blijft. Nieuwsmakers zouden zich meer bewust moeten zijn van de invloed van negatief nieuws op mens en maatschappij. Avond aan avond sturen verschillende televisieprogramma’s een stortvloed aan negatieve energie de huiskamers binnen met alle gevolgen van dien.
Nieuws kan positiever
Nieuws kan in mijn ogen véél positiever gebracht worden. Wie de onderzoeken van Masaru Emoto kent, weet wat negatieve woorden en gedachten met je kunnen doen. Hij ontdekte dat waterkristallen misvormen als ze bloot staat aan negatieve woorden. De mens bestaat voor een groot gedeelte uit water, dus laten we zijn onderzoek serieus nemen!
Bewust het nieuws missen
Uit liefde voor mezelf zou ik geen journaal meer moeten kijken, geen krant meer moeten lezen en ik zou Netwerk en Nova standaard moeten overslaan. Bovendien zou ik een wekkerradio met cdspeler moeten aanschaffen om niet langer (per ongeluk) met het journaal wakker te worden. Soms verwen ik mezelf door te proberen het nieuws te missen, maar niemand komt er zomaar onder uit. Vooral de heftigste dingen bereiken uiteindelijk alsnog je oog of je oor, al is het alleen maar door iemand anders die door de pijn gegrepen is en het graag met je wil delen. Er zit dus niets anders op dan het over me heen te laten komen, dit soort columns te schrijven en af en toe een redactie te mailen. Wie weet helpt het iets.
